Een artikel dat op 2 juni 2011 online gepubliceerd is in het blad Science levert het bewijs dat de Methyl-CpG-bindend eiwit nr. 2 (MeCP2) is vereist gedurende het hele leven om een gezonde hersenfunctie te houden. De bevindingen worden gerapporteerd uit het Baylor College of Medicine lab van Dr. Huda Zoghbi, HHMI onderzoeker en directeur van de Jan en Dan Duncan Neurological Research Institute.

Mutaties in MeCP2 zijn de oorzaak van Rett syndroom. Mutaties zijn ook vastgesteld in sommige gevallen van klassiek autisme, schizofrenie in kindertijd en mildere neuronpsychiatrische aandoeningen zoals angst en leerproblemen.

Rett syndroom ontstaat al op hele jonge leeftijd waarbij de eerste symptomen meestal verschijnen voor de leeftijd van 18 maanden. Deze kinderen verliezen spraak, motorische controle en functioneel handgebruik, en hebben vaak veel last van epileptische aanvallen, orthopedische en ernstige problemen met de spijsvertering, ademhaling en andere autonome stoornissen. De meeste worden volwassen en hebben 24 uur per dag zorg nodig.

Met behulp van geavanceerde genetische engineering tools heeft Christopher McGraw, een MD / PhD student in het lab van Zoghbi, de productie geremd van het MECP2 eiwit in volwassen muizen van 9 weken oud. Hij stelde vast dat de muizen vanaf 19 weken vergelijkbare klassieke Rett symptomen hadden als de muizen waarvan het MECP2 eiwit al vanaf de conceptie ontbrak: een gestoorde manier van lopen en bewegen, verkramping van achterste ledematen, motorische afwijkingen, verminderd leervermogen en geheugen. Ongeveer 13 weken na het verwijderen van MeCP2 is bij beide groepen muizen de dood ingetreden.

Rett syndroom wordt tot dusver beschouwd als een neurologische ontwikkelingsstoornis omdat de symptomen al in de vroege kindertijd ontstaan. Het verschijnen van de symptomen na het verwijderen van MeCP2 bij volwassen muizen, suggereert dat er geen bepalende tijdsperiode is waarbij MeCP2 cruciaal is voor een normale neurologische ontwikkeling. Deze bevinding is in strijd met de stelling dat Rett syndroom een neurologische ontwikkelingsstoornis is.

Er zijn veel aandoeningen die verschijnen na de geboorte en we hebben aangenomen dat, net als voor Rett, de afwezigheid van een eiwit de oorzaak is van een abnormale ontwikkeling. Het resultaat van dit onderzoek zegt ons dat dit misschien niet het geval is. In het geval van Rett, beïnvloedt het MeCP2 eiwit de transcriptie waardoor een stof niet wordt aangemaakt in de juiste hoeveelheid op het moment dat het nodig is in de hersencellen.

Vanwege deze bevindingen zou het mogelijk kunnen zijn dat verschillende aandoeningen, die onder het autisme spectrum vallen, het gevolg zijn van het gebrek aan onderhoud van het neurologische systeem. In geval van Rett syndroom het MeCP2 eiwit dat niet door de cellen wordt aangemaakt.

De bevindingen zijn ook waardevol vanuit een klinisch oogpunt, omdat ze suggereren dat bepaalde potentiële behandelingen nodig zijn gedurende de gehele levensduur van een persoon met Rett syndroom. Bijvoorbeeld een behandeling met medicatie op basis van kleine moleculen die door de bloed-hersen barrière gaan.

We weten dat de anatomie van de hersenen normaal is en we weten dat de cellen kunnen herstellen als het eiwit wordt ingebracht. De uitdaging is het vinden van een farmaceutische behandeling dat een eiwit aanmaakt dat zo essentieel is voor zoveel cellen. Het vinden van een farmaceutische behandeling, die een grote meerderheid van de cellen raakt, is dus de sleutel.

De bevindingen zijn hoopvol maar de zoektocht naar de juiste behandeling moet niet worden onderschat.

Bron: Rett Syndrome Research Trust web site - www.rsrt.orgEen artikel dat op 2 juni 2011 online gepubliceerd is in het blad Science levert het bewijs dat de Methyl-CpG-bindend eiwit nr. 2 (MeCP2) is vereist gedurende het hele leven om een gezonde hersenfunctie te houden. De bevindingen worden gerapporteerd uit het Baylor College of Medicine lab van Dr. Huda Zoghbi, HHMI onderzoeker en directeur van de Jan en Dan Duncan Neurological Research Institute.

Mutaties in MeCP2 zijn de oorzaak van Rett syndroom. Mutaties zijn ook vastgesteld in sommige gevallen van klassiek autisme, schizofrenie in kindertijd en mildere neuronpsychiatrische aandoeningen zoals angst en leerproblemen.

Rett syndroom ontstaat al op hele jonge leeftijd waarbij de eerste symptomen meestal verschijnen voor de leeftijd van 18 maanden. Deze kinderen verliezen spraak, motorische controle en functioneel handgebruik, en hebben vaak veel last van epileptische aanvallen, orthopedische en ernstige problemen met de spijsvertering, ademhaling en andere autonome stoornissen. De meeste worden volwassen en hebben 24 uur per dag zorg nodig.

Met behulp van geavanceerde genetische engineering tools heeft Christopher McGraw, een MD / PhD student in het lab van Zoghbi, de productie geremd van het MECP2 eiwit in volwassen muizen van 9 weken oud. Hij stelde vast dat de muizen vanaf 19 weken vergelijkbare klassieke Rett symptomen hadden als de muizen waarvan het MECP2 eiwit al vanaf de conceptie ontbrak: een gestoorde manier van lopen en bewegen, verkramping van achterste ledematen, motorische afwijkingen, verminderd leervermogen en geheugen. Ongeveer 13 weken na het verwijderen van MeCP2 is bij beide groepen muizen de dood ingetreden.

Rett syndroom wordt tot dusver beschouwd als een neurologische ontwikkelingsstoornis omdat de symptomen al in de vroege kindertijd ontstaan. Het verschijnen van de symptomen na het verwijderen van MeCP2 bij volwassen muizen, suggereert dat er geen bepalende tijdsperiode is waarbij MeCP2 cruciaal is voor een normale neurologische ontwikkeling. Deze bevinding is in strijd met de stelling dat Rett syndroom een neurologische ontwikkelingsstoornis is.

Er zijn veel aandoeningen die verschijnen na de geboorte en we hebben aangenomen dat, net als voor Rett, de afwezigheid van een eiwit de oorzaak is van een abnormale ontwikkeling. Het resultaat van dit onderzoek zegt ons dat dit misschien niet het geval is. In het geval van Rett, beïnvloedt het MeCP2 eiwit de transcriptie waardoor een stof niet wordt aangemaakt in de juiste hoeveelheid op het moment dat het nodig is in de hersencellen.

Vanwege deze bevindingen zou het mogelijk kunnen zijn dat verschillende aandoeningen, die onder het autisme spectrum vallen, het gevolg zijn van het gebrek aan onderhoud van het neurologische systeem. In geval van Rett syndroom het MeCP2 eiwit dat niet door de cellen wordt aangemaakt.

De bevindingen zijn ook waardevol vanuit een klinisch oogpunt, omdat ze suggereren dat bepaalde potentiële behandelingen nodig zijn gedurende de gehele levensduur van een persoon met Rett syndroom. Bijvoorbeeld een behandeling met medicatie op basis van kleine moleculen die door de bloed-hersen barrière gaan.

We weten dat de anatomie van de hersenen normaal is en we weten dat de cellen kunnen herstellen als het eiwit wordt ingebracht. De uitdaging is het vinden van een farmaceutische behandeling dat een eiwit aanmaakt dat zo essentieel is voor zoveel cellen. Het vinden van een farmaceutische behandeling, die een grote meerderheid van de cellen raakt, is dus de sleutel.

De bevindingen zijn hoopvol maar de zoektocht naar de juiste behandeling moet niet worden onderschat.

Bron: Rett Syndrome Research Trust web site - www.rsrt.org